Een amateur voetbalclub draait op vrijwilligers. Of we nou over het hoogste of laagste niveau praten, een club kan niet leven zonder de mensen die dag en nacht klaar staan voor de club. AFC Quick 1890 uit Amersfoort is geen uitzondering op deze regel. 

Dorine Gerritsma en Hans Ferwerda doen bijzonder werk bij hun club. Zij staan niet achter de bar om de leden bier te schenken of van een bitterbal te voorzien. Het grasveld maaien doen ze ook niet en het terrein netjes houden idem dito. Gerritsma en Ferwerda zijn de vertrouwenspersonen van de club. Dat houdt in dat een lid met persoonlijke problemen naar hen toe kan komen.

,,Wij mogen natuurlijk niet vertellen wat voor zaken er bij ons worden gemeld”, opent Ferwerda over zijn functie binnen de club. ,,Het is wat anders dan een bardienst draaien, ja”, voegt Gerritsma daar met een knipoog aan toe. Zij erkent dat het ‘mooier’ werk is om te doen voor de club, dan een algemeen klusje.

Vakgebied
Laatstgenoemde vertelt over het moment waarop zij werd benaderd om de functie van vertrouwenspersoon in te nemen op de club. Haar kinderen speelden in de jeugd van Quick en Gerritsma wilde zich nuttig maken voor de vereniging. ,,Ik werk in het dagelijks leven psychologisch medewerker bij een groot bedrijf. Wij behandelen onder andere mensen met een trauma, maar ook kinderen die met iets zitten en daar thuis niet over willen praten. Toen de club mij vroeg om deze functie in te nemen, twijfelde ik niet lang. Ik wist dat ik als vrijwilliger op deze manier mijn steentje kon bijdragen. Vooral omdat het in mijn vakgebied is.”

,,Op zaterdagavond een biertje doen en op zondagochtend voetballen is dan ineens niet meer zo fijn”

Ferwerda kwam op een iets andere manier terecht als Gerritsma. Eerstgenoemde was door de jaren heen jeugdtrainer van verschillende teams en zag dat sommige kinderen niet lekker in de groep lagen. Het bezorgen van een glimlach op juist die leden hen gezicht, gaf Ferwerda voldoening. Een overwinning op de zondag interesseerde hem dan niet meer. Het ging om het plezier.

,,Dat is wel iets wat ik erg belangrijk vind. Je begint als kind met voetballen, omdat je het leuk vind. Je ziet dat er rond de leeftijd van zeventien een aantal jeugdleden stoppen met voetballen. Dat is opzich niet zo vreemd, want dan gaan de meeste tieners werken of komen ze erachter dat de interesse ergens anders ligt dan bij de voetbal. Op zaterdagavond een biertje doen en op zondagochtend voetballen is dan ineens niet meer zo fijn”, sluit Ferwerda glimlachend zijn zin af.

Vertrouwen
Ondanks dat hij het plezier van de kinderen belangrijk vond, maakte dat nog niet duidelijk waarom hij als vertrouwenspersoon verder ging in de club.

,,Ik had acht jaar training gegeven aan twaalf en dertien-jarigen en vond het tijd worden voor iets anders. In tegenstelling tot Dorine werk ik niet in de psychologie. Ik ben inkoper bij een bedrijf dat gespecialiseerd is in computerchips. Echter vond ik deze functie geschikt voor mij, omdat ik het plezier erg hoog in het vaandel heb. Vandaar dat ik een paar jaar geleden begonnen ben.”

Foto: AFC Quick 1890