We praten niet echt meer met elkaar. De media wijten het aan de opkomst van de sociale media en smartphones, wat landelijk een terugkerend thema begint te worden. We worden er onzeker van, zijn er door te veel met onszelf bezig en hebben minder sociaal contact offline. We moeten weer meer offline communiceren, lijkt het sentiment te zijn van velen. Maar face to face een gesprek voeren, weten we eigenlijk (nog) wel hoe dat moet?

De eerste keer dat deze vraag bij mij opkwam was toen ik met twee vriendinnen zat te eten die een zogenaamd “Hoe was je dag?”- gesprek voerden. Als je oprecht in elkaar geïnteresseerd bent, prima onderwerp. Maar in plaats van een echt gesprek te voeren, vuurden ze van uit hun mond hun eigen problemen en irritaties op elkaar af. Ze praatten volledig langs elkaar heen. Dit is toch niet het soort communicatie dat de gemiddelde mens wenst te hebben?

Het is wel begrijpelijk. Bijna alle mensen praten nou eenmaal graag over zichzelf, soms omdat ze zichzelf geweldig vinden, vaker omdat ze gewoon hun verhaal kwijt moeten. Als je niemand hebt om soms je problemen en enthousiasme bij te kunnen stallen, dan hoopt het zich op en dat leidt vaak tot bepaalde vormen van depressie.

Om er voor te zorgen dat onze gesprekken beter en fijner worden, moet we ons er meer bewust van worden wat een goed gesprek inhoudt. Eigenlijk is de basis heel simpel: Het is meer geven dan nemen. Als jij bewust luistert naar je gesprekspartner, reageert op wat deze persoon zegt (dus niet je woordje al klaar hebt voor dat die is uitgesproken) en duidelijk de tijd voor hem of haar neemt, zal deze persoon dat ook sneller voor jou doen. Ga alleen niet daarvan uit. Door je op deze manier op te stellen word je waarschijnlijk als een prettige gesprekspartner ervaren door de ander. In het beste scenario gaat deze daar ook in mee en dan wordt het een heel fijne woordenwisseling.

Als je echt naar elkaar luistert dan zal je zien dat je elkaar ook kunt verrijken in plaats van alleen figuurlijk dood te gooien met saaie anekdotes. Het leidt ook tot meer begrip, waardoor je je ook meer verbonden voelt met je gesprekspartner. En aangezien mensen over het algemeen groepsdieren zijn, kunnen we naar mijn mening niet verbonden genoeg zijn, zeker in tijden van verdeeldheid.