“Kan iemand mijn artikel nog even nalezen?”, is misschien wel de meest gestelde vraag die wij de afgelopen tien weken aan elkaar hebben gesteld. Met wij bedoel ik de redactie van AmersfoortStad. Een ijverige groep studenten aan het begin van hun journalistieke carrière. We hebben vriendschappen gesloten, we hebben geweldige producties gemaakt en we hebben samen Amersfoort leren kennen. Van binnen en van buiten. We hebben voor u de gemeenteraadsverkiezingen mogen verslaan. We hebben geschreven over de bootjes in Vathorst. We waren bij het huiskamerfestival. Bovenal waren we in de stad, uw stad.

Als journalist heb je een hele verantwoordelijkheid en de producties die u zag, waren slechts het eindproduct van veel werk. Voor de gemeenteraadsverkiezingen werkten er twee teams in de stad en werkten er redacteuren vanuit huis voor de website, social media en het controleren van informatie. Zo werden de foto’s vanuit De Observant doorgestuurd naar de redacteuren, die controleerden dat en plaatsten het op Twitter, Facebook en de website. Zo konde de teams op locatie weer door met het halen van quotes en foto’s. Dat allemaal om u te kunnen voorzien van het laatste nieuws. En leuk dat het was!

Want laten we eerlijk zijn. We moeten het ook een beetje leuk vinden toch? En dat was het ook. Ik ga Amersfoort missen, maar zal het ook vaak genoeg blijven bezoeken om er lekker op een terras in het zonnetje te vertoeven. Of om de maandelijkse Snuffelmarkt te bezoeken. Of misschien wel een potje varen over De Laak op een vrije dag. Ik ga verder met mijn studie en wil afsluiten met een laatste vraag: “Kan iemand mijn artikel nog even nalezen?”