Even babbelen over het weekend, presentiemap aftekenen, laatste slok koffie erin en tijd om aan het werk te gaan. De koppen blijven staan op de iets wat rommelige tafel en de vrijwilligers, voornamelijk vrouwen, begeven zich naar hun plek. Tientallen vuilniszakken om te sorteren. Honderden dozen om te vullen. Het aantal Amersfoorters in armoede is in het afgelopen jaar met 7% toegenomen, de vraag naar 'gratis' kleding van de kledingbank groeit daarbij ook. Welke weg legt de kleding af voordat het bij de klanten terechtkomt?

Een muffe katoengeur mengt zich met een lucht van wasverzachter. ‘Het is de bedoeling dat iedereen de kleding wast voordat ze het hier naartoe brengen’, vertelt bestuurslid Leendert-Jan Ordelman. Een vrijwilliger pakt een van de vele vuilniszakken uit het verzamelhok die tot de nok toe gevuld is en legt de kledingstukken een voor een op een grote tafel. Ze wrijft er wat over, houdt het voor zich, vouwt het op en knikt tevreden.

Ongeveer 7000 Amersfoorters vinden jaarlijks hun weg naar de kledingbank. Twee derde hiervan is volwassen, een derde kind. Samen ontvangen zij 45.000 kledingstukken per jaar. ’s middags is de winkel open, ’s ochtends wordt de kleding gesorteerd. Zo’n honderd vrijwilligers zetten zich hiervoor in. ‘Er is een groot verschil tussen vrijwilligers die sorteren en vrijwilligers die in de winkel staan. Bij de laatste moet je sociaal, tactisch, scherp, streng en liefdevol tegelijk zijn; dat lukt lang niet iedereen.’

Meterslange stellingkasten vullen het langwerpige magazijn in een loods op bedrijventerrein de Isselt. Tot in lijnrechte perfectie zijn ze voorzien van kartonnen dozen waar gekleurde briefjes op hangen. ‘Vrouwen maat 44-46, vrouwen maat 42-44’, allen hebben ze een eigen functie. Vrijwilligers lopen gefocust door de ruimte, opzoek naar de box waar hun uitgezochte kleding thuishoort.

’Elke ochtend van negen tot twaalf kunnen mensen kleding langs komen brengen. Gemiddeld komen er zo’n vijf tot tien personen per ochtend, vaak afhankelijk van het weer.’ Al snel komt er een vrolijke meneer van rond de 30 aanfietsen met een enorme tas op zijn stuur. ‘Ho! Zal ik u even helpen?!’ vraagt Leendert-Jan terwijl hij erop afstormt. ‘Heel erg fijn meneer, ontzettend bedankt’, verkondigt hij als hij de tas aanpakt. De meneer knikt vriendelijk en fietst weer weg.

50% van de klanten wordt doorverwezen door de Voedselbank. De rest wordt grotendeels doorverwezen door instanties als het Leger des Heils, schuldhulpverlener Stadsring 51, Sociale Zaken Amersfoort. Ieder half jaar moet er opnieuw een verwijsbrief gehaald worden. ‘Je gunt het de mensen dat ze na dat halfjaar niet meer terug hoeven te komen, dat betekent namelijk dat het goed gaat. Helaas is dit vaak niet zo snel het geval.’

Verschillende kledingrekken worden vanuit de winkel de loods in gereden. Ook de hangers hieraan zijn, net zoals bij de dozen, beplakt met stickers of briefjes die verwijzen naar het kledingstuk dat erbij hoort. ‘We krijgen zoveel kleding binnen, er gaat ook zoveel kleding uit. Als de organisatie niet optimaal is loopt alles in de soep’, vertelt Leendert-Jan terwijl hij de hangers op juiste maatvolgorde sorteert.

Een vrijwilliger pakt een lege hanger met de sticker ‘joggingpak XL’ en loopt daarmee naar het einde van de stellingkast. Daar ligt de doos met de joggingpakken in maat XL, waar zij er nu weer een uit kan halen en terug naar de winkel kan brengen. Wat er in de winkel hangt staat vast op papier. Als een klant iets meegekregen heeft komt de hanger aan het einde van de dag weer terug, waardoor precies hetzelfde soort kledingstuk in dezelfde maat weer een plekje kan krijgen in de winkel.

In de loop van de ochtend vinden de bijgewerkte hangers een voor een, hun weg terug naar de winkel. Boven de winkelbalie hangt een grote beveiligingscamera. ‘Je zou het misschien niet verwachten, maar er wordt behoorlijk veel gestolen.’ Per seizoen mogen de Amersfoortse inwoners die dat nodig hebben zes keer bij de kledingbank langskomen, waarbij ze over de hele periode een bepaald aantal kledingstukken tot hun beschikking krijgen. ‘Dit aantal is voor sommige mensen blijkbaar niet genoeg’

Uit een kast achter de balie haalt Leendert-Jan een grote map met formulieren. Op deze formulieren houden de vrijwilligers bij waar de klanten vandaan komen, waarom ze doorverwezen zijn en welke kledingstukken ze al mee hebben gekregen. Ook dit is een manier om het overzicht in het systeem van de bank te kunnen behouden.

In de winkel is duidelijk meer vrouwenkleding dan mannenkleding aanwezig. ‘Om een of andere onverklaarbare reden leveren veel meer vrouwen dan mannen kleding in, maar ook komen bij de kledingbank überhaupt veel meer vrouwen met kinderen langs dan mannen.’ In het midden van de grote, vierkante winkel staan pashokjes. Als de kleding meegenomen is, is ruilen geen optie meer. Eerst passen, dan meenemen dus.

Zo’n 90 vrijwilligers zetten zich volop in voor de kledingbank. Elke ochtend opnieuw staat er een team klaar om de kleding in ontvangst te nemen en te zorgen dat de winkel ’s middags goed loopt. Ook vandaag is dat weer gebeurd en heeft de ochtendploeg ervoor gezorgd dat de Amersfoorters in armoede de kans krijgt om van een ‘nieuwe’ outfit te kunnen genieten.

Eindredactie: Anouk Spoeltman