“Het is een nieuwe uitdaging om als gedeputeerde iets van onze identiteit overeind te houden.” Ad Meijer (60) verliet begin mei de Amersfoortse gemeenteraad als fractievoorzitter van de SP. Hij is nu de nieuwe gedeputeerde van de SP in Flevoland. Naast dat de functies veel van elkaar verschillen, merkt Meijer ook veel verschil tussen de provincies Utrecht en Flevoland.

Waarom bent u naar Flevoland vertrokken?

“Ik had mezelf eerst beschikbaar gesteld voor de Tweede Kamer en ik kwam op nummer twintig. Dat leek toen een kansrijke situatie, maar dat is uiteindelijk niet gelukt. In februari was Arie Stuivenberg, de eerdere gedeputeerde van de SP in Flevoland, overleden en de provinciale staten kon uit eigen kring niet iemand voordragen daarvoor. Toen zijn ze rond gaan kijken en kwamen ze bij mij uit. Ze belden me vlak voor de Tweede Kamerverkiezingen dus ik was er helemaal niet met mijn hoofd bij en belde ze later terug. Toen de kamer niet ging zijn we gaan praten en van het een kwam het ander. Ik maak de taken van mijn voorganger af, dat is dus tot 2019 en dan zijn er weer nieuwe staatsverkiezingen. Ik heb nog geen idee wat ik daarna ga doen.”

 U bent nu gedeputeerde en in Amersfoort was u fractievoorzitter, wat zijn de verschillen?

“Wat een wethouder in de gemeente is, is een gedeputeerde in de provincie. De provinciale overheid is een soort middenbestuur. Zij heeft een aanvullende rol die dingen invult die het rijk niet heel gedetailleerd per regio kan doen of niet zo goed kan doen, zoals wegen en bussen. In Amersfoort was ik fractievoorzitter, dat betekent dat je in principe aanvallend bent dus je haalt een verhaal op, je gaat de wijk in, je hoort de dingen die gebeuren, je ziet waar de gaten zitten en daar val je op aan. Dat is wat ik deed. De verschillen zijn heel groot, ik kan hier moeilijk aanvallen.  Mijn taak is om het coalitieakkoord te realiseren. Nu los ik dingen op vanuit mijn werkplek en toen ging ik de wijk in.”

Merkt u tussen Utrecht en Flevoland veel verschil?

“Heel veel. De cultuur is heel anders. In Amersfoort en in de staten waren we venijniger, dat moest ook en ik heb daar zeker ook aan bijgedragen. Hier is mijn partij groot, maar gek genoeg vriendelijker in de presentatie. Anderen gunnen haar veel meer en dat is in Utrecht helemaal niet. Dat hangt ook een beetje samen met de cultuur in Flevoland, want in het algemeen is de aanpak veel meer consensusgericht. In Utrecht merk ik ook dat mensen zich niet per se een Utrechter voelen. Een Flevolander heeft dat wel, waardoor de gemeente en de provincies meer in elkaar grijpen. Dat vind ik fijner, want in Flevoland doe je er daardoor wat meer toe. Toch kan ik niet zeggen dat ik meer plezier heb in dit werk, omdat de functies te ver van elkaar verschillen. Je kan het niet vergelijken met elkaar.”

Wat was het leukste of bijzonderste moment dat u heeft meegemaakt in Amersfoort?

“Kleine dingen en grote dingen. De slag voor het behoud van huishoudelijke hulp, het behoud van de natuurtuin en de weggeefwinkel, wat nu ook weer op het spel staat trouwens. Maar ook kleine dingen, zoals de actie voor het Irakese gezin Kader Amin. Met de SP hebben we er toch actievoerend voor gezorgd dat de gemeente die mensen opvingen en dus weer onderdak kregen, nadat ze uit het azc waren gezet. Ik zal dan vooral ook het zijn van een katalysator van emoties en gevoelens van mensen missen.”

Hoe bevalt het tot nu toe in Flevoland?

“Heel goed, het is best leuk werk dit en ik moet zeggen dat de medewerking hier van ambtenaren prima is. Ik ben blij met wat ik had maar ik ben hier ook blij mee. Wat ik wil bereiken is heel concreet, namelijk dat het ov betaalbaar en toegankelijk blijft voor iedereen en dat het ook een aanvaardbaar alternatief wordt voor de auto. Dat vind ik een heel belangrijk punt. Net als in Amersfoort wil ik erkenbaar zijn, eerlijk zijn en ik wil een vent zijn die ergens voor staat, dat hoop ik te blijven.”

 

 

Eindredacteur: Liam Rensink