Blauwe ogen, bloed wat langzaam op de grond druppelt en angstig neergedaalde ogen. Vuil bevindt zich onder alle nagels van de kinderen, op hun gezichten en hun blauwe, veel te grote overalls. Grote, vierkante, zware bakstenen en keien moeten uit de modder gehaald worden en in een kleine, grijze kruiwagen gegooid worden. Tranen en zweetdruppels glijden over de wangen van de kinderen. Elmer, een van de kinderen, strompelt. Eenmaal terug in de instelling trekt hij zijn schoen uit. Een groot, rood gezwel is te zien op zijn voet, hij heeft een klompvoet en door het vele en zware werk is deze gaan ontsteken. Zijn broer, Erik, geeft dit aan bij de directeur. Vijf vingers in zijn gezicht was het antwoord. Een grote mond tegen de directeur werd niet getolereerd. Kindermishandeling, ondervoeding, angst en vooral schijn zijn de kernwoorden die de Deense film, THE DAY WILL COME van regisseur Jesper W. Nielsen, uitlicht en vertoont. De film ging op 20 maart 2017 in première is het Theater Film Café de Lieve Vrouw. De bezoekers kijken iedere seconde gefocust en aandachtig naar het waargebeurde verhaal.

Vanaf 16 maart 2017 ging deze film in Nederland in première. De film draait in Nederland in ongeveer 30 kleine filmtheaters. In de premièreweek waren er twee dagen na de premièredag, op woensdag 22 maart, tien mensen aanwezig in de filmzaal en nog ongeveer zes in het café voor de zaal. Volgens de vaste kassière in het theater neemt de vraag naar de premièrefilms later in de week of na de premièreweek pas toe. “Dit komt omdat mensen dan onderling met elkaar de films promoten. Zeker bij de onbekende films. Dan is mond-tot-mondreclame het middel wat er voor zorgt dat mensen te weten komen dat de film in het theater draait.”

Een vriendelijk, breedlachende medewerkster checkt de kaartjes van de bezoekers. Twee grote zwarte deuren omringt met een zilveren rand is het eerste waar zij doorheen lopen voor de theaterzaal betreden wordt. Na de zwarte deuren is er gang en een rode muur, links en rechts een bord met ‘theaterzaal’ erop. In twee van de hoeken van de smalle, donkere, rood gekleurde gang hangen spiegels. Eerst rechts afslaan in de gang en daarna links. 156 oranje beklede stoelen waarvan er maar tien gevuld zijn. Een groot, breed, wit scherm hangt voor de stoelen op 3 meter afstand.

De film is vooral gefilmd in close-up shots. Ook gaven sommige fragmenten het idee dat het beeld niet scherp is. In de film zijn twee leidende motieven aanwezig. Het eerste motief is het grotere geloof in een positieve toekomst en het tweede motief is het kleine geloof van Elmer, hij heeft een rijke fantasie en vertelt al zijn verhalen onder het mum van ‘het leven als astronaut.

Als de film eenmaal is afgelopen zijn de meeste mensen te vinden in het café om met het genot van een drankje en een bosbessen muffin de details en gruwelen van de film na te bespreken. Een lang wit beklede bank met daarvoor ronde tafeltjes waar tijdschriften en filmfolders op te vinden zijn. De sfeer is aangenaam, het personeel is aan het werk met een brede glimlach, de bezoekers kijken smullend naar hun muffin en lachen met elkaar.