Ameeth Durgaram (35) is Punjab Folk zanger, een muziekstijl die zijn oorsprong in India vind. In de Nederlandse Hindi-gemeenschap staat hij bekend onder de naam BhangraMC. Hij heeft optredens die verschillen van traditionele hindoeïstische bruiloften tot muziekfestivals. Met een moeder als zangeres en een opa als violist kan er gezegd worden dat het maken van muziek bij Ameeth Durgaram echt met de paplepel is ingegoten.
Ameeth Durgaram vertelt wat het hindoeïsme voor hem betekent en hoe hij zijn dagen inricht aan het verspreiden van goede energie.

“Ik noem mezelf niet echt een hindoe, ik ben rooms-katholiek opgevoed en geloof dus nog steeds in allebeiMijn familie en ik komen uit India en worden zogenoemde ‘katholieke hindoes’ genoemd. Ik ben ook gedoopt. Het katholieke geloof kon mij alleen niet bieden wat ik nodig had, het was te beperkt voor mij. Mijn grootvader was zwaar katholiek, toch ben ik nooit schuin aangekeken door de strenggelovige kant van de familie. Ze laten mij sowieso in mijn waarde, het is ook nooit een taboe geweest.

Het hindoeïsme is voor mij niet echt een geloof, ik zie het meer als een studie. Er zijn allemaal verschillende boeken die men leert hoe geleeft moet worden en hoe men met mensen om moet gaan. Ik heb mijn eigen visie op beide geloven, als iemand puur naar mijn uiterlijk kijkt dan schept dat een heel ander beeld van mij, dan wie ik werkelijk ben. Bijvoorbeeld mijn tatoeages, ik heb naast hindoeïstische teksten en symbolen ook een Maria-afbeelding en christelijke kruizen. Ik vind het mooi dat ik het kan combineren.

Ik put heel veel kracht uit mijn geloof, het heeft me door veel tegenslagen heen geholpen. Eén van die tegenslagen is ook gelijk een van de hoofdredenen dat ik dit geloof heb aangenomen, namelijk dat mijn broer te horen kreeg dat hij kanker had. Hij was door de dokters al opgegeven. In die tijd was er een hoge priester in India die vertelde dat meditatie heel goed voor hem was, met een kalme geest wordt het veel makkelijker om een positieve mindset te krijgen. Mijn broer heeft zich in deze periode dus volledig afgezonderd. Hij kwam vaak alleen uit zijn kamer om iets te eten en verder zat hij altijd op zijn bed te mediteren, weken lang. Het klinkt ongeloofwaardig, maar uiteindelijk is hij een paar maanden later genezen verklaard. De artsen vonden het een wonder.

Ik zie zoveel overeenkomsten tussen de verschillende geloven, de verhalen, de literatuurlegendes en ook de goden. Het enige verschil is dat nadat het geloof zich over de wereld is gaan verspreiden, iedereen er een eigen interpretatie aan heeft gegeven. Daardoor zijn er nu dus zoveel verschillende stromingen ontstaan.

Ik denk niet dat er een heel groot verschil is tussen hindoes uit de westerse wereld en hindoes die oorspronkelijk uit India komen. Alle rituelen zijn in de basis allemaal hetzelfde, alleen de uitvoering verschilt. De verschillende gelovige uit de verschillende stromingen denken hier trouwens wel anders over. De ‘originele’ hindoes uit India kijken neerbuigend naar hindoes uit andere delen van de wereld. Ze vinden dat wie niet in India woont, zich nooit echt vol aan het geloof kan geven. Ik vind dit zelf totaal niet. Het hindoeïsme is een aanpasbaar geloof, gelovigen kunnen het aanpassen aan hun situatie.

Sommige nummers in mijn repetoir worden in het oud-indisch geschreven. Ik verdiep me zo in de muziek die ik zing en schrijf, dat mijn publiek het vaak niet doorheeft dat ik soms niet alle nummers versta. Muziek doet echt iets met mij, ik focus me met mijn muziek op de jongeren. De muziek die ik maak verschilt ook enorm voor de omgeving en situatie waarin ik bevind. Als ik op een bruiloft zing, begin ik mijn optreden vaak wel met een soort mantra, dat zijn spreuken die gelovige mensen vaak uitspreken tijdens gebeden. Ik doe dit om een positieve energie te geven aan het bruidspaar. Bij een muziekfestival is het vaak gewoon ‘leven de lol’, dan geven de meeste mensen op dat moment niet zoveel om de eventuele boodschap achter het nummer.

Ik geloof dat mijn muziek voor mijn goede karma-energie (de leer van oorzaak en gevolg) zorgt, helemaal als ik religieuze nummers breng. Het publiek voelt dan meestal ook de goede energie die ik probeer te verspreiden. Daar doe ik het voor.

Ik ben van mening dat als men iets uit goede intenties doet, daar dan vervolgens niks voor terug gevraagd kan worden. Als iets vanuit jezelf komt, om iets aan de medemens te geven en daar dan vervolgens iets voor terug vraagt, dan is het pure er wel af voor mij. Ik probeer daarom dus eigenlijk met alles wat ik doe positiviteit te brengen en mensen te helpen, het lukt natuurlijk niet om altijd in karma te leven. Om, volgens de normen en waarden van de hindoe, altijd alle negativiteit te negeren. Als iemand bijvoorbeeld slecht over me praat of me uitscheldt, dan is het natuurlijk mens eigen om hetzelfde terug te doen. Volgens de hindoe wet mag ik zelf geen boze woorden over iemand zeggen. Hindoes geloven dat de ‘slechte’ persoon in die situatie zijn straf wel krijgt door zijn negatieve energie en zolang ik goede energie blijf uitstralen, mij zoiets niet kan overkomen.”

 

Eindredacteur: Alyssa Mittelmeijer