Het zal je de afgelopen week niet ontgaan zijn. Wanneer je een deze dagen door de ramen gluurde, kon je al snel een glimp opvangen van een enorme menigte die in een stoet voorbijliep. Afgelopen maandag startte de 75e editie van de avondvierdaagse in Amersfoort.

Vier dagen later begint de binnenstad vroeg in de avond vol te lopen met mensen. Niet heel raar, aangezien het donderdagavond, dus koopavond is. Maar vanavond zijn het wel wat meer mensen dan normaal. Vaders en moeders stellen zich al vanaf zes uur op langs de Westsingel en de Utrechtsestraat. Om stipt kwart voor acht zal de intocht van de avondvierdaagse starten op de Kleine Spui en vanuit daar door de binnenstad leiden.

Om half acht is het dringen. De meeste plekken langs de route zijn inmiddels gevuld en mensen kijken reikhalzend over de andere mensen heen. Zo ook Robbert en Irma. Hij heeft zijn fotocamera gereed en zij staat met ogenschijnlijk vijf kilo aan snoepgoed in haar hand, hangend aan linten, zodat deze om de nek van hun kinderen gehangen kunnen worden. “Onze dochter loopt voor de vierde keer mee dit jaar, waarschijnlijk houdt ze er hierna mee op. Maar onze jongste zoon loopt dit jaar voor het eerst. Hij vindt het nogal spannend.”

In de verte is de fanfare al te horen. Terwijl het Sky On Fire van de Handome Poets steeds duidelijker wordt, beginnen de mensen langs de kant zenuwachtig heen en weer te schuifelen. Bang om hun kind te missen, wordt er respectvol wat geduwd om de beste plekken te bemachtigen. Robbert is ondertussen al zo ver op de straat gaan staan dat de fanfare er amper langsheen kan lopen wanneer deze in de buurt komt. Alles voor het perfecte plaatje van hun kinderen.

De drukte begint en de stoet komt langzaam voorbij. De eerste mensen en kinderen lopen nog in kleine groepjes langs, maar al snel komen de scholen, muziek- en sportverenigingen langslopen. Honderden kinderen slenteren voorbij, vaak met pijn in hun nek door al het snoepgoed dat naar beneden trekt. Jongens en meisjes die stralend hun buit aan het publiek laten zien met een nog bredere glimlach dan Suzanne Schulting na het winnen van goud op de Olympische Spelen. Ook de organisatie van de avondvierdaagse kan dit jaar lachend terugkijken. Het wandelevenement startte dit jaar met een recordaantal deelnemers. Vorig jaar liepen er nog 3200 deelnemers mee. Het exacte aantal van dit jaar is nog niet bekend.

Naast alle stralende kinderen lopen er ook een aantal met sippe gezichtjes. Waar de een zijn nek vol hangt met zakjes suiker en calorieën, lopen andere kinderen met een enkel chocolaatje of zelfs helemaal niets rond. Zelfs volwassen mannen paraderen rond met kilo’s snoepgoed, terwijl kleine, snoeploze kinderen vol jaloezie naar hen opkijken.

Robbert en Irma hebben inmiddels hun jongste telg gespot. Ook hij mag rond paraderen met een flink aantal zakjes snoep om zijn nek. Irma loopt haastig mee om hem nog een knuffel te geven en Robbert probeert door de menigte nog een goede foto te maken. Hun zoon lijkt niet zoveel aandacht te hebben voor zijn ouders. Hij is druk bezig met het tellen van de zakjes snoep.

Terwijl de ene na de andere groep voorbijloopt, begint de mensenmassa langzaam uit te dunnen. Ouders staan nog voldaan met elkaar te kletsen en Robbert kijkt met trots naar de foto’s die hij van zijn kinderen heeft gemaakt. “Hij zal wel last van zijn nek hebben vanavond.”, zegt hij lachend. De laatste kinderen lopen langs met een in zakdoek gewikkelde citroen met pepermunt om de dorst tegen te gaan en ook de ouders houden het voor gezien. Een enkele moeder staat nog met een zakje snoep langs de kant, maar heeft tevergeefs staan wachten. Haar dochter was helaas al lang voorbijgekomen.