Religie en overtuigingen verdwijnen steeds vaker naar de achtergrond en toch wil David Heek het theater in om te vertellen over het geloof. De ex-dominee start eind dit jaar met zijn theatercollege over de Bijbelse reflectie op het leven in Vathorst, waarbij hij zichzelf de naam 'de theaterdominee' geeft.

“Ik richt me in de theatercolleges tot iedereen die er voor openstaat om zijn eigen levensverhaal te verbinden met de eeuwenoude verhalen uit de Bijbel. Iedereen die een verlangen heeft om eerlijk en positief-kritisch over zichzelf en het leven na te denken: lekker spiegelen, leuk leren. Ik zit nog vol in het proces van het ontwikkelen van het theatercollege. Ik werd zelf enthousiast van het concept van DWDD-University. Al hoop ik er misschien meer muziek en lol in te brengen. Voor het opzetten van het college zijn veel specialisten nodig. Tijdens het organiseren moest ik eerst maar eens een theaterteam vormen: een regisseur, een technicus, een manager, theologische meelezers, een gastheer en misschien zelfs nog een tweede theatermaker erbij.

Het verhaal van de Bijbel vind ik fantastisch, met alle vragen die het oproept. Er zit zoveel menselijkheid en emotie in. Mijn basis is een persoon: Jezus van Nazareth, die zo’n tweeduizend jaar geleden in Israël rondliep. Wat een kerel is dat: geweldige missie, gevoelig, uitdagend, prikkelend, zacht, hard en keert zich af van ‘hokjesdenken’ en oordelen. Stel dat God zoals Jezus is en we zelf gaan doen wat Jezus deed, dan is deze wereld gered. Dat geloof ik met heel mijn hart. Ik hou van hele persoonlijke teksten, omdat ik zelf een individualist ben. Als ik zie hoe God in het verhaal in ‘1 Koningen 19’ omgaat met een individualistische profeet die er helemaal doorheen zit, dan springen de tranen in mijn ogen. Zo mooi en gevoelig.

Eerst was ik twee jaar dominee in de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt. Toen gaf ik ook wekelijks les aan tieners. We hadden het over hun vragen die ze hebben over geloven, God, kerk, het goede leven, seks, vrienden, studie, carrière enzovoort. Dat deden we dan aan de hand van de oude verhalen in de Bijbel. Ook heb ik gewerkt bij een stichting die het verhaal van de Bijbel in het Nederland van nu wil brengen: Agapè Nederland. Sinds dit jaar begin ik voor mezelf als theaterdominee, al een jaar of drie had ik dat idee. Ik liep vast met mijn werk bij Agapè. Daar blogde ik veel, maar ik wil het echte contact met mensen: met het publiek en een-op-een. Bijvoorbeeld wandelend of op een terras met een biertje en een goed en eerlijk gesprek.

We leven in een zogenaamde joods-christelijke samenleving, die post-christelijk wordt genoemd. De nieuwste generaties gaan niet meer of nauwelijks naar een kerk. Maar iedereen houdt van mooie en oude verhalen, die iets te zeggen hebben over ons eigen levensverhaal tussen zeg maar 1990 en 2080, ook al kom ik zelf uit het jaar 1981. Ik wil graag bereiken dat de maatschappij zich openstelt voor die oude verhalen, omdat ik denk dat ze ons helpen naar een gezond mens- én godsbeeld. Ik merk dat er veel vraag is naar zingeving. Het wereldnieuws wordt ook behoorlijk gedomineerd door religie. Op allerlei manieren: van extremisme tot ‘feelgood-verhaaltjes’. Dan kun je twee dingen doen: of je kop in het zand steken en zeggen dat alle problemen door religie komen of de uitdaging aangaan en onderzoeken waarom religie er op een positieve manier toe doet.

Ik maak me niet druk over de toekomst. Elke dag heeft genoeg aan zichzelf. Ik geloof dat de toekomst uiteindelijk fantastisch wordt en ik probeer te leven alsof dat nu al het geval is, met vallen en opstaan. Als mensen niks met God, de Bijbel of de kerk hebben, dan snap ik dat. Er bestaan allemaal spookbeelden, met ware en onware elementen. Tegelijk vind ik dat als je echt openstaat voor alles in het leven, dat je dan gewoon het lef moet hebben om eens een theatercollege te bezoeken. Of wat Jezus vaak zei ‘Wees niet zo bang’.”

 

Eindredactie: Nikita Neuteboom