Met de individualisering van de maatschappij voelen mensen zich niet zo verbonden meer met de stad waar ze in wonen. Het is logisch, waar eerst de hele buurt elkaar kende en meestal hun leven lang in dezelfde stad bleef wonen, groeten buren elkaar nauwelijks meer op straat. Dit omdat ze elkaar meestal nooit gezien hebben. Geen binding vinden met je buren is een ding, maar geen verbintenis voelen met je stad een ander ding.

Amersfoort is in mijn ogen prachtig. De geschiedenis, de gebouwen en het bruisende centrum hebben allemaal een sprekend karakter. Toch wanneer ik mijn bewondering voor deze stad uitspreek tegen de bewoners, knikken ze alleen kort instemmend, maar de gemeenschappelijk bewondering is ver te vinden. Ik neem niemand iets kwalijk. Ook ik waardeer mijn geboortestad niet altijd. Jarenlang moppert iedereen over de verbouwing van het station dat bijna 20 jaar geduurd heeft. Maar, niemand waardeert hoe prachtig het geworden is.

Misschien staan wij als mensen niet stil bij momenten doordat we vast zitten in de sleur van het dagelijks leven. Het bittere feit is dat wij als mensen vaak pas iets leren waarderen wanneer het voorbij is. Voor steden geldt meestal ook dat de schoonheid pas echt gewaardeerd wordt, wanneer men de stad al verlaten heeft. Elke stad heeft zijn eigen karakter en eigen geschiedenis. Een stad is je leefomgeving. Je woont in een omgeving die gevormd is door al het leven dat voor jou in deze prachtige stad heeft rondgelopen. En nu is het jouw beurt.