"Zo waarlijk helpe mij God almachtig" of "Dat verklaar en beloof ik". Deze verklaring van verbondenheid wordt tijdens de naturalisatie ceremonie op 31 mei in de raadzaal van het stadhuis in totaal vijftien keer uitgesproken. Hierbij krijgen vijftien mensen de Nederlandse nationaliteit.

De ceremonie is voor mensen die Nederlander worden door een naturalisatie of optieprocedure. Het is het laatste onderdeel om de Nederlandse nationaliteit te krijgen. Mensen vanaf 16 jaar die Nederlander willen worden, zijn verplicht aan de ceremonie deel te nemen.

Het is vaak een feestelijke bijeenkomst, die door de gemeente wordt georganiseerd. De gemeente Amersfoort houdt maandelijks een naturalisatie ceremonie, waarbij er jaarlijks rond de 300 mensen de Nederlandse nationaliteit krijgen. Burgemeester Lucas Bolsius legt tijdens de bijeenkomst uit wat het betekent om in het bezit te zijn van een Nederlands paspoort. “Zodra u straks het paspoort hierbeneden ophaalt (afdeling Burgerzaken – red.), heeft u veel mogelijkheden. Zo kunt u burgemeester of de ambassadeur van Nederland worden. Ook kunt u gaan stemmen voor het parlement”, vertelt Bolsius lachend. Tot slot zegt hij: “Maar het belangrijkste is toch dat u gelijke rechten heeft.”

De redenen om de Nederlandse nationaliteit aan te nemen, zijn verschillend. Sommige mensen zijn door oorlog naar hier gevlucht, anderen zijn verliefd geworden en willen bij hun geliefde in Nederland wonen. Dat laatste overkwam de Russische Alina. Ze kwam haar huidige man tegen toen ze op vakantie was in Spanje en werd verliefd. “Omdat ik mij in Rusland niet meer vrij en veilig voelde en ik daarbij mijn man ontmoette, besloot ik te emigreren naar Nederland. Het heeft mij ongeveer drie jaar gekost om vandaag de eed af te leggen en dus de Nederlandse identiteit te krijgen”, vertelt Alina.

Bij het afleggen van de verklaring van verbondenheid belooft iemand de vrijheden en rechten die bij het Nederlanderschap horen, te respecteren en de plichten te vervullen. Hierbij horen twee versies: een voor gelovigen (“Zo waarlijk helpe mij God almachtig”) en een voor niet-gelovigen (“Dat verklaar en beloof ik”). Het is noodzakelijk om de eed en/of belofte correct uit te spreken. Een aantal mensen hebben, mededoor de zenuwen, hier moeite mee. De burgemeester wacht geduldig en help hen door het een aantal keer voor te doen. Soms vraagt de Bolsius naar het leven van de mensen. Zo vraagt hij aan een vrouw, die tien jaar geleden vanuit Suriname naar Nederland is gekomen, waarom zij het Nederlanderschap wilde: “Mijn man heeft al de Nederlandse nationaliteit en hierdoor mijn kinderen ook. Dit zette mij aan het denken en besloot, net zoals zij officieel Nederlander te worden”, vertelt de vrouw.

Nadat alle mensen hun eed en/of belofte hebben afgelegd, wordt gevraagd om te gaan staan en het eerste couplet van het Wilhelmus mee te zingen. Hierna is er tijd om samen met de burgemeester op de foto te gaan.