Langs de lange straat staan de bekende witte bordjes met rode letters die het voor de hand liggende woord ‘stembureau’ vormen. Na het laatste bordje dat je om de hoek heen leidt kom je in de ruimte die tijdelijk als stembureau is ingericht. Aan de tientallen kartonnen koffiebekertjes te zien zijn de vrijwilligers achter de balie al lang bezig. Jan van der Kuip, voorzitter van het stembureau, is toch nog enorm enthousiast. "Het loopt storm, fantastisch!"

De schoonheid van de vijf bij zes meter grote ruimte valt gelijk op. Het tijdelijke stembureau heeft een hoog wit plafond waarop engelen en kransen staan afgebeeld. De muren zijn voorzien van blauw behang met een koninklijke print erop. De locatie in combinatie met de langverwachte verkiezingsdag levert een bijzondere sfeer op. Misschien verklaart de opmerkelijke locatie wel de grote toestroom aan mensen. Een indrukwekkende opkomst van vrouwen, mannen, lange mensen, kleine mensen, blonde mensen, mensen met Arabische roots, mensen met Aziatische roots, mensen met Afrikaanse roots en ga zo maar door.

Veel verschillende mensen laten vandaag hun stem horen. Zo loopt er een mevrouw met een migratie achtergrond en haar dochter van rond de twintig het bureau binnen. Haar dochter doet het woord voor haar moeder, die gebrekkig Nederlands spreekt. “Mag ik haar helpen bij het invullen?” De voorzitter twijfelt even, maar komt uiteindelijk toch tot de conclusie dat het niet is toegestaan. De jonge vrouw vertaalt het teleurstellende antwoord van de voorzitter aan haar moeder. Helpen met het opvouwen van het immens grote stembiljet, dat krijg je met 28 partijen, mag natuurlijk wel. Vijf minuten later komt een moeder met haar zoon binnen gewandeld. Het kleine mannetje, dat Stijn blijkt te heten, kijkt zijn ogen uit en glipt op het laatste moment ongezien toch in het stemhokje. Met gebaren legt zijn moeder uit hoe het vervullen van je burgerplicht nou precies in zijn werk gaat.

Op de gang lopen verschillende stemmers, waaronder Daan Hendriks. “Het stemmen is niet anders, alleen de sfeer rondom deze verkiezingen denk ik wel. Ik heb op het laatste moment nog getwijfeld tussen de D66 en VVD, maar heb uiteindelijk toch voor de D66 gekozen. Ik vind namelijk dat zij toch meer voor verandering staan en dat VVD het huidige beleid wil doorzetten.”

Ook de jongeren zijn goed vertegenwoordigd en lijken zich meer dan ooit te realiseren hoe belangrijk deze verkiezingen zijn. Rond half twee komt een zenuwachtig meisje naar binnen gelopen. “Ik houd me eigenlijk niet zo met de verkiezingen bezig, maar wilde mijn stem niet onbenut laten. Ik heb meerdere stemwijzers gedaan waar telkens GroenLinks uit kwam, dus ik denk dat ik daarop ga stemmen. Omdat ik binnenkort weer wil gaan studeren vind ik de standpunten over het onderwijs erg belangrijk.”

De voorzitter van rond de zestig jaar, met een pak, brilletje, snor en sikje, houdt het tafereel erg formeel en laat niks aan zich voorbijgaan. Als het rustiger begint te worden staat hij op en begint te praten. “De opkomst is dit jaar erg groot. We hebben al rond de duizend stemmers gehad terwijl dat getal vorige jaren veel lager lag. We zijn dus zeker tevreden. Ik doe dit al zes jaar en kijk ontzettend uit naar het tellen en de uitslag. We gaan het zien.”